ARILARDA SONBAHAR BAKIMI VE KIŞLATMA

Bal hasadından hemen sonra zaman kaybedilmeden sonbahar bakımına başlanmalıdır. Kolonilerin sonbahar bakımı, arıların kışın kayıpsız veya en az kayıpla atlatılabilmeleri için çok önemlidir.
Kolonilerin kış yiyeceği olarak bal ve polen depolanmış petekler bırakılır. Ancak kullanılan petekler tamamen balla dolu olmayıp alt taraflardaki gözler boş olmalıdır. Çünkü arılar petek üzerindeki dolu gözlerin değil boş gözler üzerinde kış salkımı oluştururlar. Peteklerdeki ballar, ekşimiş ballar, düşük kalitedeki ballar ve salgı balları kış yiyeceği olarak kullanılmamalıdır. Yapılacak kontrollerde 8-10 peteği arıyla kaplı bir koloniye kış yiyeceği olarak 12-15 kg. arasında bal bırakılmalıdır. Arı mevcudu zayıf koloniler, anasız, ana arısı yaşlanmış ve verimsiz olan kovanlar sonbaharda birleştirilmelidir. Başarılı kışlatma için mutlak suretle sonbaharda bir dönem yavru üretimi sağlanarak kış mevsimine genç işçi arı ve genç ana ile girilmelidir. Kışa girmeden önce koloniler her zaman olduğu gibi hastalık ve parazit yönünden incelenmelidir. Parazitlere karşı mücadele bal hasadından sonra kuluçka aktivitelerinin azaldığı dönemde yapılmalıdır.

SONBAHAR BESLENMESİ

Kolonide yeterince bal ve polen bırakılmış olsa bile bal hasadından sonra koloniler şurupla beslenmelidir. Sonbahar beslemesi hazırlanan şeker şuruplarının şeker su oranı ½ olmalıdır. Kolonilere uygulanan şeker şurubu beslenmesi sonucu ana arının yumurtlama hızı yeniden arttırarak genç yıpranmamış işçi arı yetiştirilmesini sağlar. Böylece genç işçi arı ile kışa giren koloniler kışı fazla bir kayıp vermeden bahara güçlü olarak girerler. Böylece ilkbaharda etkili bir yavru yetiştirme hızını göstererek çabuk gelişirler. İlkbahara giren koloniler şurup yerine kekle de beslenebilirler. Kek bir kısım bal ve 3 kısım pudra şekerinin karışımı 0,5-1 kg.lık poşetlere yerleştirilip, poşetin alt kısmında delikler açılarak arılı çerçevelerin üzerine konur. Kek hazırlanırken kekin katı olması gerekir ve arıların ısı sıcaklığın da eriyerek arılara zarar vermeyecek kıvamda olmasına dikkat edilmelidir.

KIŞLATMA

Arıların kışı geçireceği arılık, kuzeyi kapalı, güneyi açık mümkünse üstü kapalı yerler olmalıdır. Açık arılıkta ise, rüzgâr olamayan, su tutmayan ve nem biriktirmeyen yerler olmalıdır. Kovanlar mutlaka sehpa üzerinde yerden yükseltilmeli böylece nemden ve sudan korunmalıdır. Ayrıca kışlama yeri çok iyi seçilmelidir. Kışlatma arıların kış salkımını bozmasına neden olabilecek gürültü ve sesten uzak yerler olmalıdır. Kış ölümlerinin nedeni soğuk değil, koloni ısı üretimi ve enerji kaynağı olan yeterli balın bulunmayışı, yani açlıktır. Kolonilerle kışa girerken genç arıların yanında yeterli besin stokunun bulunması gerekir. Arılar kovan içi sıcaklığı 14 C0'ye düştüğü zaman bir araya gelerek kış salkımı oluştururlar. Salkımın merkezindeki sıcaklık 33 C0, dış yüzeyde ise 6-8 C0 olabilmektedir. Arılar bal yiyerek gerekli olan ısıyı üretirler ve ısı arttıkça salkım genişler. Kışın salkımdan düşen arılar tekrar salkıma çıkamazlar ve ölürler. Kış mevsimi boyunca arılar rahatsız edilmemelidirler.